Süper bir sürprizdi benim için. 17 Eylül'ü başak burcuna tekabul ettiği için mi yoksa o gün doğduğum için mi daha çok seviyorum tam kestiremiyorum. Şu bi gerçek ki bu senekini (2008) daha bi sevdim.

Paşa abi ile Lamiayı izleyecektik her hafta olduğu gibi. Gelmişti paşa abi ama farklı bir gelişti bu. Sessiz durgun ve boş :) Evet hiç boş gelmezdi bu sefer Nurcan abla bişey yollamamıştı mı ne. Böyle sessiz 10 dk. geçti sonra Paşa abi odadan çıktı yine sessizce. Dönüşünde "Ne bu halin" diye soracaktım ama ne o. Dönüş muhteşem oldu:) Kapı kırılıyordu neredeyse.

Bir de ne göreyim Derya; eller dolu, Cem; eller dolu, Bülent abi; eller dolu, Ebe Hanım hakeza öyle. Meğer bugün benim doğum günümmüş ;) Pastalar börekler, kazaklar gömlekte, düğmeler kravatlar derken muhteşem bir birkaç saat geçti. Herşey için çok çok sağolun. Bu Kutlama unutulmazdı.

Teşekkürler, teşekkürler, teşekkürler.